21 ลูกคุณหนูกับครูประจำชั้น (2)

เช้าวันใหม่ เรื่องโยธินกับครูแซมก็ถูกยกขึ้นมาพูดเช่นเดิม เพิ่มเติมคือมีคนบอกมาว่าเห็นคู่นั้นขึ้นรถไปด้วยกันทั้งที่ตอนนี้ไม่ใช่ช่วงเยี่ยมบ้าน

 ฉันเองก็ไม่ได้อยากเก็บเรื่องนี้มาใส่ใจเพราะมันไม่เกี่ยวกับการสืบหานักฆ่า เผลอ ๆ นี่อาจเป็นแผนของนักฆ่าที่จ้างใครสักคนมาประโคมข่าวให้คนอื่นมุ่งเป้าไปที่โยธินและครูแซมเพื่อสร้างข้อได้เปรียบ

 พูดถึงโยธิน แม้ฉันจะสงสัยว่าเจ้าตัวบิดพลิ้วเรื่องที่ฉันเคยขอ แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เขาเพิ่งถูกทำร้ายร่างกายมา นั่นแสดงถึงความไม่ปลอดภัยของคลาสนี้ เคสของโยธินจะเรียกว่าเป็นโชคดีในโชคร้ายก็ได้ที่เขาแค่หมดสติไป

 ถึงคุณศุภฤกษ์จะกล่าวว่าเรื่องโยธินหมดสติจะไม่เกี่ยวกับนักฆ่า ฉันกลับคิดว่าฉันอยากสืบเรื่องนี้ คนที่กล้าทำร้ายคนอื่นกลางวันแสก ๆ แบบนี้ อาจจะถูกนักฆ่าจ้างวานให้ไปทำอันตรายกับเหยื่อได้

 เห็นบอกว่าเป็นการก่อเหตุในลักษณะชิงทรัพย์ แต่ฉันคิดว่าปลายฟ้าผู้ถูกซื้อได้ด้วยเงินไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ประสบการณ์จากการอยู่ห้องเดียวกับเธอมาสองปีบอกว่าหากให้ทำร้ายร่างกายและลักทรัพย์ เธอเป็นคนดีพอที่จะปฏิเสธไม่ทำมัน… ถ้าถูกหลอกใช้ก็อีกเรื่อง

 ยังไงฉันก็ฝากให้พวกคุณศุภฤกษ์ไปสังเกตแก๊งมะม่วงซึ่งปลายฟ้าก็เป็นหนึ่งในนั้นแล้ว เพื่อไม่ให้ตัวเองทำงานซ้ำซ้อนกับทั้งคู่ ฉันจึงควรไปสังเกตคนอื่น อย่างแก๊งของอายะ…? จะได้เรื่องไหมนะ ตอนต้นน้ำก็ไม่ได้เรื่องไปครั้งหนึ่งแล้ว

 “ลั่นทมทำการบ้านคณิตเพิ่มเติมของเมื่อวานข้อสุดท้ายได้ไหมอะ พลอยคิดเท่าไรก็คิดไม่ออก”

 ฉันต้องหยุดความคิดของตัวเองไปเมื่อได้ยินเสียงของพลอย

การบ้าน…? อะไรนะ??

 “ยังไม่ได้ทำเลย”

 ความจริงคือจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าวิชานั้นมีการบ้าน

 “ยังไม่ได้ทำแค่ข้อสุดท้ายใช่ไหม?”

 “ใช่ไหม?”

 พลอยเน้นเสียงเมื่อเห็นฉันทำหน้าตื่นตอนได้ยินคำถาม ฉันคงโดนเธอจับได้แล้วล่ะว่ายังไม่ได้ทำการบ้านเลยสักข้อ

 “รีบปั่นเลยถ้าไม่อยากโดนครูแซมหมายหัว เดี๋ยวพลอยไปถามข้อสุดท้ายจากคนอื่น”

 ช่างเป็นเช้าวันอังคารที่วุ่นวายเสียจริง

 วันนี้ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการปั่นการบ้านวิชาคณิตศาสตร์เพิ่มเติมเพื่อให้ทันส่งในคาบสุดท้าย เพราะถ้าโดนครูแซมหมายหัวจะแย่เอา ฉันน่าจะไม่สามารถนั่งเหม่อในห้องเรียนได้ไปอีกหลายสัปดาห์ ดีที่โจทย์ของการบ้านเมื่อวานเป็นแบบทุกคนทำข้อเดียวกันหมดฉันจึงสามารถลอกจากพลอยได้ ส่วนข้อสุดท้ายซึ่งพลอยทำไม่ได้ก็ได้วิธีแก้มาจากมะม่วง โชคชะตาเล่นตลกแท้ ๆ ดันถูกคนที่กำลังสงสัยว่าพูดไม่จริงช่วยไว้ซะงั้น ฉันหวังว่าคุณฤกษ์หรือครูกาญจน์จะเอาข่าวดีมาให้ฉันนะว่าฉันไม่ได้เชื่อใจผิดคน

 คุณเปลวไฟไม่ได้ติดต่อฉันมาเกือบจะครบสัปดาห์แล้ว เขายังหาเบาะแสเกี่ยวกับนักฆ่าไม่เจอสินะ ฟังดูเหมือนเขากำลังตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับฉันเลย เอ๊ะ!? หรือจริง ๆ เขาก็สื่อสารกับฉันอยู่แต่ฉันพลาดอะไรไป

 นึกได้แล้วจึงลองเข้าไปดูในแอปโน้ต แล้วก็พบว่ามีข้อความที่ฉันไม่ได้เป็นคนพิมพ์ ระบุเวลาเมื่อวานนี้อยู่จริง ๆ

‘พยายามบอกเด็กตัวสูงที่หน้าตาราศีเหมือนลูกคุณหนูคนนั้นทีว่าถึงจะเป็นผู้ชายแต่ก็อย่าไปไหนมาไหนคนเดียวเลยจะดีกว่า ที่นี่ไม่ได้ปลอดภัยขนาดนั้น’ 

 ผู้ชายตัวสูงที่เป็นลูกคุณหนู… ทั้งห้องมีคนลักษณะนี้อยู่คนเดียว เขาหมายถึงโยธินไม่ผิดแน่

 โอ๊ย ตราบใดที่เขายังไม่กลับไปคลาสเดิม ฉันก็คงต้องได้ยินใครสักคนพูดถึงเขาวันละหลายรอบสินะ

 ไม่เอา ฉันจะไม่ใช้วิธียื่นโน้ตให้แบบคราวนั้นแล้ว ครั้งนี้ใช้วิธีฝากเพื่อนของเขาไปบอกอีกทีดีกว่า 

ว่าแต่โยธินสนิทกับใครนะ?

 ฉันเผลอยกมือขึ้นกุมขมับหลังถามคำถามเมื่อครู่กับตัวเอง

 ถึงกับต้องเค้นสมองส่วนซีรีบรัมเพื่อหาคำตอบ ทว่าเค้นเท่าไรก็มีเพียงชื่อเดียวปรากฏในหัว ครูแซม คนที่เขาลือกันว่ากุ๊กกิ๊กกับเจ้าตัวอยู่

 ฉันควรใช้โอกาสนี้ในการถามความจริงเรื่องข่าวลือกับเจ้าตัวไปเลยดีไหม? ถึงข่าวลือจะไม่เกี่ยวกับฉัน อย่างไรก็ตามฉันอยากให้ข่าวลือหายไปไว ๆ ถือว่าเป็นการทำลายแผนของนักฆ่าด้วย ถ้าเกิดว่าเรื่องที่ฉันเดาว่านักฆ่าตั้งใจให้ทุกคนมุ่งเป้าไปที่ครูแซมกับโยธินเป็นเรื่องจริง

 เอาวะ… หน้าหนาเข้าไว้ลั่นทม เพื่อชีวิตของคนบริสุทธิ์