ภาษาอูร์ (Ur) — ภาษาแห่งปฐมพจน์
หนึ่งพันปีก่อน ทวยเทพหวาดกลัวในพลังของมนุษย์ พวกเขาจึงฉีกกระชาก "ภาษาอูร์" ออกเป็นแปดชิ้น แล้วแยกนำไปกักขังไว้ในดินแดนที่ไม่มีใครเอื้อมถึง
สิ่งที่เหลือทิ้งไว้ให้เผ่าพันธุ์มนุษย์คือ "บทสวดสำเร็จรูป" — มันคือคาถาที่ใช้งานได้ แต่ห้ามดัดแปลง ห้ามตั้งคำถาม และไม่มีใครเข้าใจกลไกการทำงานของมัน มนุษยชาติถูกลดขั้นจาก "ผู้เขียนโปรแกรมสร้างโลก" กลายเป็นเพียง "เด็กน้อยที่กดปุ่มบนเครื่องจักร" โดยไม่รู้เลยว่าฟันเฟืองข้างในทำงานอย่างไร
การสึกหรอแห่งยุคสมัย (The Erosion)
คาถาเวทมนตร์ถูกคัดลอกด้วยมือเปล่า ส่งต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น ผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายร้อยชั่วอายุคน และในทุกๆ การคัดลอก ความวิบัติได้ถือกำเนิดขึ้น
อาลักษณ์ที่ง่วงงุนเขียนอักขระซ้ำซ้อน · หยดน้ำตาและคราบหมึกที่เลือนหายทำให้คำเชื่อมขาดหายไป · เด็กฝึกหัดจำพยางค์ผิดเพี้ยนไปเพียงหนึ่งเสียง
เวทมนตร์ในโลกเวเรนธ์จึงอ่อนแอลงในทุกๆ ศตวรรษที่ผ่านพ้นไป อาณาจักรต่างๆ ต่างถกเถียงและหาเหตุผลไม่ได้ว่าเหตุใดปาฏิหาริย์จึงเหือดแห้ง ซากปรักหักพังโบราณจึงกลายเป็นสถานที่ที่อันตรายอย่างไม่อาจคาดเดาได้ ไม่ใช่เพราะมอนสเตอร์ดุร้าย แต่เพราะกับดักเวทมนตร์ในนั้นคือ "คาถาที่วนลูปการทำงานมาแปดร้อยปี" จนตัวอักษรบนผนังสึกกร่อน กลายเป็นรหัสคำสั่งวิบัติที่พร้อมจะระเบิดใส่ทุกคนที่เข้าใกล้
เมื่อนักผจญภัยคนอื่นมองดูผนัง พวกเขาเห็นความตายที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อ เอเลียส มองดูผนัง เขาเห็น "ประโยคที่สะกดผิด" — และเขารู้โดยสัญชาตญาณทันทีว่า ประโยคดั้งเดิมเมื่อพันปีก่อน... สมควรจะถูกเขียนไว้ว่าอย่างไร
ความคิดเห็น
0 คอมเมนต์
เข้าสู่ระบบก่อนเพื่อคอมเมนต์ในตอนนี้
ไปหน้าเข้าสู่ระบบ